ประชุมสว.เดือด “หมอเปรม”ซัดสว.นายพล ทำตัวขอทาน ขอล้มตั้งกมธ.วิสามัญศึกษาแก้ปัญหาน้ำท่วม โวยผิดสัจจะ เบี้ยวไม่ยอมให้ตั้งกมธ.  ด้านพล.อ.สวัสดิ์ ทัศนา รับเป็นคนโทร.หา “หมอเปรม” แต่แค่ขอปรึกษาหารือเท่านั้น  

เมื่อวันที่ 10 ก.ย. 2567  ที่รัฐสภา มีการประชุมวุฒิสภา มีนายมงคล สุระสัจจะ ประธานวุฒิสภา ทำหน้าที่ประธานการประชุม เพื่อพิจารณาญัตติการตั้งคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณาศึกษาแนวทางการแก้ไขปัญหาภัยพิบัติจากวิกฤตอุทกภัยอย่างเร่งด่วนและเป็นระบบ ตามที่นายเศรณี อนิลบล และ นพ.เปรมศักดิ์ เพียยุระ เป็นผู้เสนอ โดยนพ.เปรมศักดิ์ กล่าวว่า  เมื่อวันที่ 9ก.ย. มีชาย 3คน บอกตนว่า ทำไมต้องศึกษาเรื่องนี้ ถ้าจะศึกษาไม่ต้องตั้งกมธ.ได้หรือไม่ ไม่บอกว่าเป็นใคร แต่มีความสูงกว่าตน ไม่ได้กลัว แต่อย่ามารุม และเมื่อสัปดาห์ก่อน มีพล.อ.คนหนึ่งโทรศัพท์หาตน ไม่ใช่พล.อ.เกรียงไกร ศรีรักษ์ รองประธานวุฒิสภา บอกให้ล้มเลิกการตั้งกมธ.ชุดนี้ ตนบอกล้มเลิกได้อย่างไร เพราะสัปดาห์ที่แล้ว มีการตกลงตั้งกมธ. 30คน เป็นสว. 20คน เป็นคนนอก 10คน ในส่วนสว.ขอเป็นกลุ่มบ้านใหญ่ 15คน และกลุ่มเสียงส่วนน้อย 5คน ต้องมาขอเหมือนเป็นขอทาน ใครว่าไม่ใช่ขอให้ค้าน ถ้าตนพูดเท็จให้ฟ้าผ่าร่างเป็น 2 ท่อน ยินดีตายกลางสภา ขอให้พิสูจน์กันว่าทำไมกลับไปกลับมา แม้ตนไม่ใช่นายพล แต่รักษาสัจจะ พล.อ.คนนี้บอกว่า หากอภิปรายขอให้จบ ไม่ต้องตั้งกรรมาธิการ ตนก็งง

จากนั้นพล.อ.สวัสดิ์ ทัศนา สว. อภิปรายตอบโต้ทันทีว่า ตนเป็นคนที่โทร.หานพ.เปรมศักดิ์ ได้อธิบายว่า เมื่อตั้งคณะกรรมาธิการสามัญ วุฒิสภาแล้ว ต่อไปอยู่ในอำนาจหน้าที่กมธ.สามัญ หากตั้งกมธ.วิสามัญฯจะขัดแย้งกันหรือไม่ เป็นการมาปรึกษาว่า มีหลายคน ควรฟังความคิดเห็นของคนส่วนใหญ่ ขอให้นพ.เปรมศักดิ์ถอยได้หรือไม่ ผิดถูกหรือไม่ แต่เป็นความจริง

ขณะที่นายเศรณี อนิลบล สว. กล่าวอภิปรายด้วยน้ำเสียงสะอึกสะอื้นร้องไห้ว่า ขอพูดในหัวอกสว.ที่เป็นตัวแทนกลุ่มเกษตรกร เข้าใจดีถึงความเดือดร้อน ยากลำบากของเกษตรกรที่ประสบปัญหาน้ำท่วม ญัตตินี้เป็นเรื่องสำคัญควรตั้งกมธ.ขึ้นมาศึกษาเร่งด่วน ที่ผ่านมาทุกรัฐบาลได้แต่เยียวยา จ่ายค่าชดเชยให้เกษตรกรที่ถูกน้ำท่วม แต่เกษตรกรไม่ต้องการ อยากเห็นการแก้ปัญหาแบบเร่งด่วนเป็นระบบ แต่ทำไม่ได้ แม้จะศึกษาแนวทางแก้ปัญหามาหลายครั้ง แก็เก็บใส่ลิ้นชักไม่ทำ ทุกรัฐบาลไม่จริงใจแก้ปัญหา เก่งกันนักเรื่องศึกษา แต่ไม่เคยทำ ไม่เคยเห็นรัฐบาลใดจริงใจแก้ปัญหาอย่างจริงจัง การแก้ปัญหาน้ำแล้ง น้ำท่วม ทำแบบเกาไม่ถูกที่คัน  ตนพูดจากความรู้สึกอึดอัดตันใจ ทำไมสภาไม่ฟังเสียงข้างน้อย ไม่คิดช่วยเหลือประชาชนที่กำลังเดือดร้อน แก้ปัญหาเป็นเรื่องเร่งด่วน  ไม่จำเป็นต้องเชื่อฟังครูใหญ่ทุกอย่าง ต้องมีความคิดเป็นของตัวเอง ทุกคนต้องมาร่วมมือกันไม่ว่าจะอยู่โรงเรียนใด จะมีครูใหญ่กี่คนต้องมาช่วยกัน   สภาไม่ใช่การเมือง วันนี้ต้องทำงานเชิงรุก หวังว่า สว.ที่มีความคิด สติปัญญา จะเห็นด้วย