เหนือสุดแดนสยาม ชายแดนสามแผ่นดิน ถิ่นวัฒนธรรมล้านนา ล้ำค่าพระธาตุดอยตุง คำขวัญประจำจังหวัดเชียงราย ที่บอกถึงสภาพภูมิศาสตร์ของจังหวัดที่อยู่เหนือที่สุดของประเทศ หลายๆคนคงเคยได้ยินว่า ภาคเหนือเป็นภาคที่น้ำท่วมไม่ถึงหากน้ำท่วมกรุงเทพ แต่คงจะไม่ใช่ในปัจจุบัน ที่สภาพภูมิอากาสและภูมิภาคเปลี่ยนไป เนื่องต้นไม้ที่ลดน้อยลงมากขึ้นเรื่อยๆ บวกกับภัยธรรมชาติที่รุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ เหตุการณ์อุทกภัยในจัหวัดเชียงราย ถือว่าเป็นเรื่องไม่ใหม่แต่เป็นเรื่องใหญ่ เนื่องจากครั้งนี้รุนแรงและรวดเร็วกว่าครั้งไหน ทำให้เกิดความสูญเสียขึ้น 

ซึ่งสาเหตุเกิดจาก ฝนตกหนักติดต่อกันในแถบประเทศเพื่อบ้านคือเมียนมารวมไปถึงแม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำสาย ที่ระบายน้ำนั้น ไม่สามารถระบายได้ทันทำให้มวลน้ำปริมาณมหาศาลล้นตลิ่งมากขึ้น แต่เหนือสิ่งอื่นใดเลยคือพื้นที่ป่าไม้และริมฝั่งแม่น้ำที่ลดลง เพราแม่สายคือหัวใจของจังหวัดเชียงราย เป็นจุดผ่านแดนที่สำคัญ เชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้านการเข้ามาอยู่อาศัยของชาวบ้านในพื้นที่มากขึ้น และการรุกล้ำพื้นที่เขตแม่น้ำ 

หลายคนคงสงสัยว่าภาคเหนือมีสัดส่วนภูเขาป่าไม้มากกว่าภาคอื่น ไม่สามารถชลอการไหลของน้ำได้เลยหรือ ซึ่งจะเห็นได้ว่าพื้นที่ราบส่วนใหญ่ของเชียงรายเป็นพื้นที่ทำเกษตรกรรม ส่วนบนเขาก็เริ่มมีการสร้างสิ่งปลูกสร้างที่อยู่อาศัยมากขึ้น ทำให้หากน้ำมาทีเดียว ต้นไม้ไม่เพียงพอต่อการดูดซับน้ำ หน้าดินไม่สามารถชะลอน้ำได้ ทำให้น้ำฝนเต็มๆไหลลงสู่ที่ราบ บวกกับการระบายออกไม่ทันก็จะขังอยู่ สีน้ำจะเป็นสีน้ำตาลเช้มคือโคลนจากภูเขา ที่มาของคำว่าน้ำป่าไหลหลาก และที่เผยแพร่กันในโลกออนไลน์คือภาพถ้ำหลวงขุนน้ำนางนอน ที่มีน้ำล้นออกมาจำนวนมาก แสดงให้เห็นว่า น้ำอิ่มตัวจนถึงขีดสุดจนไม่สามารถซึมลงดินได้ ซึ่งรุนแรกที่สุดในรอบหลายปี

หลังจากนางสาวแพทองธาร ชินวัตร นายกรัฐมนตรีแถลงนโยบายเสร็จสิ้นลงก็รีบสั่งการช่วยเหลือน้ำท่วมโดยด่วน ซึ่งระดมทุกภาคส่วนเข้ามาช่วยเหลือที่เชียงราย ก็ต้องดูกันอีกยาวๆ ว่าทางรัฐบาลจะมีการรับมือจากน้ำท่วมหลังจากนี้อย่างไร เพราะหากมีพายุเข้ามาอีก ภาคเหนือสุดของไทยคงจะกลายเป็นเมืองบาดาลแน่นอน